Blogs

ေမ့မရေသာ နီရဲရဲ ျမင္ကြင္း တစ္ခု

ဒီေန႔ သင္တန္းမွာ ဆရာ က ေမးေသာ ေမးခြန္းတစ္ခုေၾကာင့္

ဒီ Post ေလးေရးဖို႔ျဖစ္လာပါတယ္…

ဆရာနဲ႔ စကားေတြ၊ အေမးအေျဖေတြ အမ်ားၾကီးေျပာျဖစ္ပါသည္။

ဆရာ႔ ေမးခြန္းက ျမန္မာျပည္ ကို ျပန္ခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္က ဘာလဲတဲ့၊

ကၽႊနု္ပ္၏ အေျဖကို သူေတာ္ေတာ္ စိတ္ဝင္စားေနတယ္ဆိုတာ အကဲခက္မိတယ္။

ျပည္ဂ်ီတီအိုင္ ေတြ႔ဆံုပြဲ ေက်းဇူးတင္လႊာ

၂၀၁၂ ခုႏွစ္ေမလ(၁)ရက္ေန႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္ဂ်ီတီအိုင္ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား
ရဲ့ စတုတၳအႀကိမ္ ေတြ႔ဆံုပြဲ(စကၤာပူ)ကို ေအာင္ျမင္စြာျပဳလုပ္ ၿပီးစီးခဲ့ပါၿပီ။

ဒီႏွစ္မွာေတာ့ ထူးထူးျခားျခား ခန္႔ထည္ေအာင္ ျပဳလုပ္နိဳင္ခဲ့ပါတယ္။
ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူမ်ားကို ေက်းဇူးပါလို႔ အထူးေျပာပါရေစ။

ဒီႏွစ္ပြဲရဲ့ အဓိက အပိုင္းမွာေဆာင္ရြက္သြားတဲ့ ကိုမ်ိဳးမင္း(98EC) ကေတာ့ အစမွ အဆံုး မနားတမ္း
စိတ္ေရာကိုယ္ပါ အားက်ိဳးမာန္တက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာပါ။
လိုအပ္သမွ် ေဘးတစ္ေနရာက မညည္းမညဴ ကူညီေပးတဲ့ ညီမငယ္ ႏုႏုဝင္း(99EC) ကိုလည္း

MAY DAY ျပည္ဂ်ီတီအိုင္ ေက်ာင္းသား၊သူ ေဟာင္းမ်ားရဲ့ (၄) ႀကိမ္ေျမာက္ ေတြ႔ဆံုပြဲ

၂၀၁၂ခု ေမလ (၁) ရက္ေန႔(MAY DAY )တြင္ ျပည္ဂ်ီတီအိုင္ ေက်ာင္းသား၊သူ ေဟာင္းမ်ားရဲ့
(၄) ႀကိမ္ေျမာက္ ေတြ႔ဆံုပြဲကို စည္စည္ကားကား ျပဳလုပ္မွာျဖစ္ပါတယ္။

ရပ္ေဝး၊ရပ္နီး မိတ္ေဆြမ်ား တက္ေရာက္ၾကဖို႔ ႏွိဳးေဆာ္အပ္ပါတယ္။
တက္ေရာက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသား၊သူမ်ားကို register လုပ္ၿပီးပါက GTI အမွတ္တရ တီရွပ္တစ္ထည္စီ
လက္ေဆာင္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။

သတိရလုိ႕ျပန္လြမ္းမိတာပါ

                   တစ္ေျမထဲမွာေနေပမယ့္  ဇာတိေျမသုိ႕ ျပန္ရမည္ဆုိေသာ  အသိက  ရင္ထဲတြင္  အတုိင္းမသိ ၾကည္ႏူး၀မ္းသာေစသည္။ေက်ာင္းျပီးစ အလုပ္ထဲသုိ႕၀င္ ဘ၀ကုိရုန္းကန္  အခ်ိန္ေတြကုိ  ကုန္လြန္ေစခဲ့ရင္း

ဇာတိေျမကုိ မျပန္ျဖစ္သည္မွာၾကာခဲ့ျပီ။ မိဘမ်ားမွတပါး ေႏြးေထြးေပ်ာ္ရႊင္စြာ ၾကဳိဆိုမယ့္သူမရွိေသာ လူတစ္ေယာက္

၏ အထီးက်န္ဆန္မႈကုိ မခံစားခ်င္။အမွတ္တရမ်ားကုိ သတိတရ မျဖစ္ခ်င္၊ ရင္နင့္ျခင္းေ၀ဒနာကုိ မႏွစ္ျမဳိ႕ေပ။

------------------------------ ။----------------------------------------။---------------------------------------

စာမေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ရက္ေပါင္းမ်ား

ကၽြန္ေတာ္ အခုစာေရးလုိ႕မရဘူး စာရြက္ေပၚကုိလက္တင္တုိင္း ခံစားခ်က္ေတြကင္းမဲ့ေနတယ္ စုစုကုိလည္းလြမ္းလို႕မရ ဘ၀ကုိလည္းေရးမရ

အရာအားလုံးေလလြင့္တိမ္ေတြလုိျဖစ္ေနတယ္..ဒါေပမယ့္ရင္ထဲမွာတစ္ခုခုကုိေျပာျပခ်င္ေနတယ္..ေခါင္းစဥ္တပ္မရတာ တစ္ခုတည္း.....

စာမူေတြလည္း..အခန္းထဲမွာ ျပည့္ေနျပီ ..အမႈိက္ေတြေပါ့...ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ့ အသိတဲ့တစ္ေယာက္ကလည္း စာမေရးတာၾကာလုိ႕ mail ပုိ႕ျပီး

သတိေပးတယ္ ..ခက္တာက အရည္ကုန္ေနတဲ့ ၾကံဖတ္၊အခ်ဳိမရွိေတာ့တဲ့ ပီေက တစ္ခုလို ႏွလုံးသားကုိအတင္းေစခုိင္းမရတာခက္တယ္.....

ျပည္ျမိဳ့ႏွင့္ အမွတ္တရမ်ားစြာ (4)

Fresher Welcome လို့ ေခၚတဲ့ ေမာင္မယ္သစ္လြင္ၾကိဳဆိုပြဲမွာ သီခ်င္းဆိုဖို့အတြက္ EC က Senior ကိုဗညားတို့အဖြဲ့၊ က်ြန္မတို့batchက ၀င္းျမင့္ႏိုင္တို့နဲ့သီခ်င္းတိုက္ေလ့က်င့္ခဲ့တယ္။ မီမီ၀င္းေဖသီဆိုထားတဲ့ အေတြးပန္းခ်ီသီခ်င္းကို ဆိုမယ္ဆိုတဲ့စိတ္ကူးနဲ့ေပါ့..အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါတယ္..

သီဆိုမယ္ေန့မနက္မွာ က်ြန္မ မျဖစ္စဖူး စက္ဘီးေမွာက္တယ္..စိတ္ထဲထင့္သြားလို့ ကြ်န္မအိမ္ကို ဖုန္းလွမ္းဆက္ေတာ့ ကြ်န္မအခ်စ္ဆံုးျဖစ္တဲ့ တစ္ဦးတည္းပဲရွိေတာ့တဲ့ ကြ်န္မအဘိုးဆံုးတဲ့ သတင္းကို သိရတယ္..ႏွစ္ဘက္အဘိုးအဘြားေတြမွာ ဒီအဘိုးတစ္ေယာက္ကိုပဲ ကြ်န္မ ျမင္ဖူးခဲ့တာ..က်န္တဲ့အဘိုးအဘြားေတြက ကြ်န္မ မေမြးခင္ကတည္းက ဆံုးသြားခဲ့ၾကျပီ..

အာဒံရယ္...စတိေဂ်ာ့ရယ္...

ကိုအာဒံေရ...ခင္ဗ်ားစားၿပီးက်န္ခဲ့တဲ့ ပန္းသီးႀကီး ဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ..

လိမ္မယ္မႀကံနဲ႔ ..

ဘာလဲ.. Fruit of wisdom ေလး..ဘာေလးနဲ႔....

က်ဳပ္သိၿပီးသား.. က်ဳပ္ကိုမ်ား မအ ဘူးထင္ေနသလား..

အဲေလ.. အ တယ္လို႔ ထင္ေနသလား..

ခင္ဗ်ားပန္းသီးကို ကိုက္လိုက္ၿပီး ၿမိဳခ်လို႔ တဝက္တျပက္မွာ...

ခင္ဗ်ားေၾကာက္ၿပီးနင္သြားတယ္ေလ.. အဲဒါလည္ပင္းမွာဖုေနပါေရာလား..

အဲဒါေလးကို အာဒံအက္ပဲလ္( Adam's apple) ဇလုပ္လို႔ ေခၚတယ္ေလ...

မေအးဝကေတာ့ ပန္းသီးစားၿပီး ရွိန္းတိန္း..ဖိန္းတိန္းျဖစ္လာၿပီးမွ..

အဝတ္အစားမကပ္တဲ့ ကိုယ္ အျဖစ္ကို သိၿပီး သဖန္းရြက္ေတြကာထားတယ္ေလ..

Pages

Subscribe to RSS - blogs